….. zouden we niet gaan schieten in Nîmes, want juist om dat te voorkomen hadden we immers besloten te HUREN en niet te KOPEN. Wel konden we na een paar maanden zeggen, dat het ons over de hele linie genomen redelijk goed beviel in Nîmes. De nabijheid van allerlei zaken (winkels, restaurants, terrassen, cultuur, levendigheid) was belangrijker dan specifiek de stad Nîmes, al scoort die hoog op het gebied van leefbaarheid. Een kleine stad met de populariteit van veel grotere steden. Het leek haast wel Amsterdam….
Uiteindelijk was het niet het stadslawaai dat ons deed besluiten toch weer verder te trekken, maar…. de BUREN (l’histoire se répète, ook in Ray hebben we al een keer af moeten rekenen met een vervelende buurman!). Al was het appartement nieuw gebouwd, het wilde niet zeggen dat het ook ordentelijk geluids-geïsoleerd was, integendeel: iedere voetstap was hoorbaar. Ook ’s nachts! En omdat we dáár echt geen zin meer in hadden, verkassen we in November naar een vrijstaand huurhuisje op het platteland: in BARJAC.